Story of my live. Wspomnienia.

- Harry?

- Tak? – usiadłem na skraju łóżka.

- Mógłbyś przynieść mi wody?

- Jasne. – wyszedłem z jej pokoju i poszedłem do kuchni. Wyciągnąłem z szafki szklankę i nalałem do niej zimnej wody.

Gdy wróciłem do pokoju siedziała na skraju łóżka w samej bieliźnie i trzymała się za głowę. Usiadłem obok niej.

- Wszystko dobrze? – zapytałem podając jej szklankę

- Głowa mnie boli. – odpowiedziała biorąc ode mnie szklankę i napiła się. Znowu złapała się za głowę.

- Przynieść ci tabletkę? – zapytałem masując ją po plecach

- Poproszę. – uśmiechnęła się do mnie – Apteczka jest w tamtej szafce. – pokazała na szafkę obok drzwi. Podszedłem do niej i otworzyłem. Wyciągnąłem z szafki apteczkę, a pod nią leżała paczka prezerwatyw. Spojrzałem na nią zdziwionym wzrokiem.

- No co się tak patrzysz? – zaśmiała się

- Paczka prezerwatyw? Serio? – zawtórowałem jej śmiechem. Z apteczki wyciągnąłem tabletki i rzuciłem dziewczynie po czym zamknąłem szafkę i wróciłem do niej.

- Oj tam, oj tam. – zaśmiała się popijając tabletkę

- Połóż się i odpocznij.

*** Oczami Nicole***

Harry poprawił mi pościel i pomógł się położyć.

- Wiesz, że jesteś słodki? – zapytałam

- Odbija ci. Śpij.

- Nie. To prawda. Jesteś też nieziemsko przystojny. Jezu… masz rację. Odwala mi.

- Schlałaś się. – zaśmiał się – Śpij. Zobaczymy się jutro. Dobranoc.

- Harry?

- Tak?

- Może zostaniesz? – wstałam z łóżka – Coś mi się wydaje, że będę potrzebowała twojej pomocy.- powiedziałam i pobiegłam do łazienki trzymając się za brzuch i usta byle by tylko nie zwymiotować w pokoju.

***Oczami Harrego***

- Nicole, przynieść ci jeszcze wody? – zapytałem klęczącą przed klopem

- Po- poproszę. – powiedziała po raz kolejny wymiotując

Wróciłem do kuchni i nalałem jej kolejną szklankę wody. Gdy wróciłem siedziała na zimnych kafelkach i trzymała się za głowę.

- Proszę. – podałem jej szklankę

- Poczekaj w pokoju. To jest obrzydliwe. – spojrzała na mnie załzawionymi oczami.

- Nie. Jesteś moją przyjaciółką. – usiadłem obok niej i przytuliłem ją. Napiła się i znowu zaczęła wymiotować, jedyne co mogłem zrobić to masować ją po plecach.

Po dwudziestu minutach jej przeszło.

- Lepiej ci? – zapytałem

- Tak. – odpowiedziała wycierając oczy, podeszła do umywalki i wzięła się za mycie zębów. Po chwili już wychodziliśmy z łazienki.

- Mam zostać? – zapytałem siadając na łóżku obok niej.

- A mógłbyś?

- Dla ciebie? Zawsze. – przytuliłem ją.

- Dziękuję. – odwzajemniła mój uścisk – Może pójdę się umyć. – wstała z łóżka i podeszła do wielkiej szafy, a z niej wyciągnęła jakąś starą bluzkę i krótki spodenki. Weszła do łazienki. Postanowiłem rozejrzeć się po jej pokoju. Znalazłem jakiś stary album w jej biurku. Otworzyłem go.

- Boże… - westchnąłem. To były nasze stare zdjęcia z dzieciństwa.

- Coś nie tak? – wróciła z łazienki w długiej, spranej męskiej bluzce, która odkrywała jej jedno ramiączko i krótkich szortach.

- Znalazłem nasz stary album. Fajnie tak powspominać. O pamiętasz to? Twoja mama zrobiła nam jak pierwszy raz poszliśmy wszyscy na lody.

- Pamiętam. – zaśmiała się – Ufajdoliłeś się czekoladowymi.

- A ty waniliowymi. – zaczęliśmy się głośno śmiać

Przez dwie godziny siedzieliśmy wspominając tamte czasy. Teraz leżymy w jednym łóżku i opowiadamy sobie co działo się przez te pięć lat kiedy się nie widzieliśmy.